|
ج)
محدودیت های تغذیه ای :
متابولیزم هضم غذا باعث افزایش حرارت داخلی بدن می گردد
. مقایسه پرندگانی که در طول مدت استرس حرارتی در دستگاه گوارش غذا دارند با آنهایی
که تحت محدودیت جیره غذایی هستند نشان داده است که در دسته اول ، عوارض استرس
حرارتی بیشتر از دسته ای است که در محدودیت غذایی بوده اند و دستگاه گوارش خالی
داشتند.
با علم به اینکه مقاومت و مدت زمان زنده ماندن در استرس
حرارتی با وزن طیور را بطه عکس دارد . مشاهدات عینی در گله های مادر در مقایسه با
گله های گوشتی ( گذشته از مسئله تراکم که می توا ند در تلفات نقش داشته باشد ) با
توجه به وزن بالا در رابطه با تلفات استرس حرارتی محدودیت جیره در گله های مادر در
طول مدت استرس است که مقاومت آنها را به خوبی نشان می دهد . در این را بطه توصیه می
گردد جهت بالا بردن مقاومت گله های گوشتی به استرس حرارتی در اوقات گرم روز که درجه
حرارت سالن ها از 32 درجه سانتی گراد تجاوز می کند غذا از دسترس طیور خارج گردد .
توصیه مذکور عملاَ در روزهای گرم تابستان در فاصله زمانی 10 صبح تا 4 بعد از ظهر(
دمای بیشینه شبانه روز ) در تعدادی از فارم های شبانه روز در تعدادی از فارم های
مازندران به کار گرفته شده و نتایج قابل توجهی داشت . قابل ذکر است که کسری دان
مصرفی و کاهش رشد احتمالی در ساعات خنک شبانه روز قابل جبران است .
ه ) وضع فیزیکی دان
حتی الامکان سعی شود از دان های فشرده ( پلت ) استفاده
گردد زیرا باعث ازدیاد مصرف شده و از جنب و
جوش و تحرک مرغ کاسته می شود که باعث کاهش حرارت بدن مرغ و کم شدن استرس گرمایی می گردد .
و) استفاده از ملاس یا دوغ جهت تحریک اشتها
و بالا بردن مصرف غذا
در تهیه دان پلت از ملاس چغندر بعنوان پلت چسبان استفاده
می شود که خود باعث افزایش اشتهای جوجه ها در شرایط استرس گرمایی می شود.
ز) تحریک اشتهای مرغ با به هم زدن دان 3-2 مرتبه در روز.
همچنین تنظیم ارتفاع دان در دا نخوری ها به حد کم 1-5/0
سانتیمتر به طوری که همیشه دان تازه در اختیار باشد.
ح ) افزایش ویتامین
C :
در جیره به نسبت
(
P.P.M ) 100-50 ویتامین
C
باعث سنتز هورمون های موثر در آزاد سازی انرژی برای اعمال
اساسی بدن مثل ضربان قلب ، تنظیم فشار خون ، حرارت ، تنفس و... خواهد شد. با توجه
به اینکه ویتامین
C باعث تحریک اشتها شده و در حرارت بالا باعث می شود که مصرف دان در ا ثر گرما کم نشود. در نتیجه میزان رشد در
هوار گرم کمتر کاهش می یابد.
د) استفاده از یخ در آب آشامیدنی طیور :
جهت تعدیل و کاستن درجه حرارت داخلی و تحریک به مصرف آب
بیشتر که به طور ضمنی در مصرف دان تاثیر خواهد داشت در صورت امکان به آب آشامیدنی
طیور در شرایط گرمای بالای 32 درجه سانتی گراد یخ اضافه شود.
در نشست سالیانه انجمن طیور ایالات متحده ، مقالاتی جهت
شناخت بهتر مکانیسم استرس گرمایی و همچنین اتخاذ تدابیری مناسب جهت مقابله با آن
ارائه شده بود . گرمادهی به پرندگان در سنین پائین ، میتواند سبب کاهش مرگ و میر
این پرندگان در سنین بالاتر گردد . نتیجه فوق ، حاصل یک مطالعه گروهی است که توسط
وزرات کشاورزی آمریکا ، آزمایشگاه رشد بیولوژی
Beltsvile مریلند و دانشگاه ایالت پنسیلوانیا صورت پذیرفت .
آنها اندوکرین و سازشهای متابولیک جوجه های پرورش داده
شده در آب و هوای گرم را بررسی نمودند . در این مطالعه ، در ابتدا ، جوجه های سه
روزه را برای مدت 24 ساعت در دمای 37 درجه سانتی گراد قرار دادند . در این میان ،
جوجه هایی نیز بعنوان شاهد در دمای 32 درجه سانتی گراد نگهداری شدند . در روز 42
پرورش ، این دو گروه جوجه در دمای 5 .36 درجه سانتی گراد قرار داده شدند .
افزایش سطوح کورتیکواسترون پلاسما ، لپتین ، گلوکاگونها
و همچنین کاهش سطوح هورمون تیروئید و انسولین ، بیانگر شرایط استرس گرمایی بود . در
این مطالعه ، آن دسته از جوجه های گوشتی که در سه روزگی تحت شرایط گرمایی قرار
گرفته بودند ، پاسخ هورمونی و متابولیک کمتری را در مقایسه با گروه شاهد از خود
نشان دادند . در این دسته از جوجه ها ، افزایش ساختاری تیروئید ، سطوح بالای
اسیداوریک خون و کاهش معنادار پروتئین ، قابل مشاهده بود . از سوی دیگر ، میزان
تلفات جوجه های فوق در مقایسه با جوجه های شاهد ، 50 درصد کمتر بود .
پاسخ
فیزیولوژیک :
در دانشگاه العین امارات متحده عربی ، تحقیقاتی به منظور بررسی تاثیرات استرس
گرمایی بر جوجه های گوشتی سه هفته ایی در حال رشد صورت پذیرفت . موضوع تحقیق فوق ،
بررسی تاثیرات دمای چرخشی میان 25 تا 36 درجه سانتیگراد و همچنین دمای ثابت 24 درجه
سانتیگراد بر روی جوجه ها بود . در هریک از گروههای تحت مطالعه نیز تغذیه مورد
دلخواه پرنده و یا تغذیه اجباری صورت پذیرفت .
وزن بدن و همچنین میزان رشد جوجه های پرورش یافته در دمای ثابت نسبت به دمای چرخشی
بالاتر بود . همچنین ، افزایش ضریب تبدیل جوجه های قرارگرفته تحت استرس گرمایی ،
مشهود بود .
بر اساس نتایج بدست آمده ، یک سوم از کاهش وزن جوجه های گوشتی فوق ، مستقیما بدلیل
قرارگیری در دمای بالا بود . نتیجه نهایی این مطالعه آن که صرف هزینه هایی در جهت
عایق بندی و همچنین تهویه ایی چون خنک کننده های تبخیری ، استرس جوجه ها را کاهش
داده و سبب بهبود میزان تولید میشود .
تاثیرات
حاصل از نور :
بر اساس مطالعات صورت گرفته در دانشگاه ایالت پنسیلوانیای آمریکا ، ارتباط مستقیمی
را میتوان میان طول مدت نوردهی و میزان استرس گرمایی جوجه ها مشاهده نمود . این
استرس گرمایی را میتوان بر اساس پارامترهای فیزیولوژیک جوجه ها بررسی نمود .
در این مطالعه ، دو گروه از جوجه های گوشتی چهار روزه در معرض نور ادامه دار قرار
گرفتند ( 23 ساعت نوردهی و یک ساعت خاموشی ) . دو گروه دیگر از جوجه ها نیز در معرض
برنامه نوری یک ساعت نوردهی و سه ساعت خاموشی ( برنامه نوردهی متناوب ) قرار گرفتند
.
سپس یک گروه از جوجه های هر دسته در سن سه هفتگی زندگی در معرض گرمای 35 درجه سانتی
گرادی قرار گرفتند . گروه شاهد نیز در دمای 24 درجه سانتی گراد پرورش داده شدند .
وزن بدن در شش هفتگی زندگی ، مورد ارزیابی قرار گرفت .
با بررسی نتایج ، مشخص شد که وزن بدن جوجه های گوشتی پرورش یافته با نور متناوب ،
بطور مشخص ، بیشتر از جوجه های پرورش یافته در نور ثابت بود . همچنین مشخص شد که
نوردهی متناوب سبب کاهش میزان تلفات تحت شرایط استرس گرمایی در مقایسه با روش
نوردهی ادامه دار ، میشود . میزان گلبولهای سفید شمارش شده و افزایش لنفوسیت ها نیز
در پرندگان تلف شده تغییراتی را نشان می داد .
بنابراین ، از روش نوردهی متناوب میتوان در گله هایی که در معرض استرس گرمایی
میباشند ، درجهت دستیابی به میزان رشد مناسب تر و پاسخ ایمنی بهتر ، استفاده نمود و
بهتر است در شرایط استرس گرمایی برای افزایش دان مصرفی جوجه ها از برنامه نوردهی
متناوب بصورت مقطعی استفاده کرد.
استفاده
از الکترولیتها :
اضافه نمودن 25 .0 درصد یا 50 .0 درصد کلرید پتاسیم ، علاوه بر جبران میزان سطوح
الکترولیت ، استرس را نیز کاهش داد . تاثیرات مشابهی نیز در هنگام اضافه نمودن نیم
تا یک درصد کلرید پتاسیم به جیره های مصرفی ، گزارش شده است . نتایج فوق ، حاصل
مطالعاتی پژوهشی در دانشگاه
Parana
برزیل بود .
این گروه از محققین به محاسبه میزان کلرید پتاسیم غذا و آب در طول دوره پایانی ،
یعنی 21 تا 49 روزگی زندگی جوجه های گوشتی قرارگرفته تحت شرایط استرس گرمایی ( دمای
25 تا 35 درجه سانتی گراد ) پرداختند . آنها همچنین دریافتند که هیچیک از افزودنی
های فوق که به جیره غذایی مصرفی یا آب اضافه میگردند سبب افزایش وزن ، افزایش مصرف
آب و غذا نشد ولی میزان زنده ماندن را
از 15% به 70 % افزایش داد.
|